حضرت آیت الله العظمی خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی، در پی حادثهی انفجار در حسینیهی سیدالشهدای شیراز، پیام تسلیتی به این شرح صادر کردند:
بسم الله الرحمن الرحیم
حادثهی غمانگیز و تأسفبار در کانون رهپویان وصال که به پرواز شهادت گون جمعی از آن شیفتگانِ وصالِ دوست، و زخمی شدن جمع بیشتری انجامید، اینجانب را مصیبت زده کرد. تسلای من به عزادارانِ این حادثهی تلخ و نیز به آسیب دیدگان، وعدهی پاداش الهی به صابران است که فرمود: «اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمه.» از خداوند متعال صبر و سکینه برای دلهای مصیبت دیده، و رحمت و غفران برای عزیزان درگذشته، و شفای عاجل برای مجروحان مسئلت میکنم و از مسئولان میخواهم که وظایف خود در پیگیری این حادثه را با اتقان و سرعت لازم انجام دهند.
والسلام علی عبادالله الصالحین
سیدعلی خامنه ای
۲۶ فروردین ۱۳۸۷
بنا به آنچه در یادداشت پیش دیدید، این جانب گمان میکردم که حادثه قطعاً تروریستی بوده و نیروهای مسئول بنا به مصالحی سعی در مخفی کردن آن دارند و بنا بر احساس تکلیف، یادداشت قبل را نوشتم. اما با توجه به بررسیهای صورت گرفته و مطمئن شدن کارشناسان از تروریستی نبودن انفجار، این جانب نیز به این نتیجه رسیدم که حادثه خرابکاری نبوده است. این موضوع از ارزش گلهای پرپرمان و عروج شهادت گونشان نمیکاهد. آنها عزیز بودند و در جوانی و پاکی در هنگام عزاداری و سینه زنی به دیدار یار شتافتند و نام و یادشان در قلب ما جاودانه شد.
سوای از نظر متقن کارشناسان و گفت و گوی تلفنی این جانب با یک مقام مطلع و عادل که بنده را بر انفجار اشیا و مواد نظامی نمایشگاهی مطمئن کرد، نوع ورود یک گروه مجهول الهویه به ماجرا و برعهده گرفتن حادثه، مؤید اتفاقی بودن انفجار است. سوای از اینکه چنین گروهی وجود خارجی ندارد، دیرهنگامی قبول مسئولیت انفجار نشان میدهد که کسانی بنا به هر دلیل قصد ماهی گرفتن از آب گل آلود را دارند. لازم بود این جانب با شجاعت اشتباه خود را بپذیرم.
برخی دوستان به دلیل تأثر شدید – که حق هم همین است – نوعی برخورد احساسی با ماجرا داشتند. مثلاً دلشان میخواست اخبار شیراز مرتب روی آنتن باشد. در حالی که از دید متخصصین ارتباطات، وقتی کارشناسان در حال پیگیری ماجرا بودند، حجم اخبار پخش شده کافی بود. یا برخی توقع داشتند عالیترین مقامات پیش از مشخص شدن و قطعی شدن علت انفجار، حادثهی تروریستی(؟) را محکوم کنند. لذا با روشن شدن قضیه و مهمتر از همه پس از صدور پیام مقام معظم ولایت و «شهادتگون» خواندن عروج عزیزانمان، تکلیف ما مشخص است و امید است دوستان بزرگوار شیرازی نیز تمکین کنند. طبیعی است که در این روزها، ضد انقلاب ِ روسیاه، با دروغگو خواندن مسئولین بخواهند از احساسات پاک مردم مذهبی سوء استفاده کنند که هوشیاری من و شما برادر و خواهر ارزشی را میطلبد. دعا بفرمایید.

پینوشت مهم: ۱- این توضیحات میتوانست در قالب یک یادداشت جدید منتشر شود، اما نمیخواهم زیاد بر طبل اختلافات کوبیده شود! ۲- برخی دوستان با یک عکس نصفه نیمه از ویترین یادبود شهدا سعی دارند بگویند اشیای خطرناک وجود نداشته است. عکس نصفه نیمهای که حتی پوکههای خمپارهی مورد تایید کانون رهپویان نیز پیدا نیست. ضمن اینکه خمپاره پوکه ندارد و وقتی دوستان اذعان میکنند که در ویترین یادبود شهدا پوکهی خمپاره بوده، به این معنی است که خمپارهی خنثی شده بوده است! خمپارههای عمل نکرده با جدا کردن چاشنی انفجاری خنثی میشوند، اما همچنان حاوی مواد انفجاری هستند. چنین موادی در شرایطی خاص (حتی بدون وجود چاشنی) منفجر میشوند. ۳- عجیب است که پس از این واقعه همه کارشناس شدهاند!!! چگونه یک نفر با استناد به یک عکس نصفه نیمه به خود حق میدهد که در بارهی زوایای انفجار، نوع انفجار، چشمهی انفجار و ... اظهار نظر کند؟ صلاحیت این اظهار نظر را از کجا آورده است؟ مگر هر که عضو کانون بود و دوست عزیزان از دست رفته بود، مدرک افتخاری کارشناسی مواد انفجاری خواهد داشت؟ درست مثل ماه مبارک رمضان که شب دوم ماه همه به یکباره بدون هیچ آموزشی کارشناس نجوم میشوند و میگویند این ماه شب دوم بود یا نبود و ...! ۴- موضع حجة الاسلام انجوینژاد کاملاً منطقی است که ملاک را نظر کارشناسان دانسته است.