علی کردان، اصولگرای سابق، در آخرین بخش دفاعیات خود گفت که شیمیایی بوده اما تا کنون به کسی نگفته است!؟ باید گفت چگونه ممکن است کسی شیمیایی باشد اما در طول سال‌ها فعالیت اجتماعی و حضور در پست‌های مختلف، کسی از آن آگاه نشده باشد و کسی هم خبر نداشته باشد؟

به عنوان یک مصدوم شیمیایی بنا به اعاده‌ی حیثیت از جانبازان شیمیایی دارم. ایشان فکر می‌کند شیمیایی مانند یک سوء هاضمه است که پس از سال‌ها مدارا کسی از آن باخبر نشود؟! ایشان چه می‌داند که شیمیایی چقدر درد دارد، چقدر دردسر و اذیت دارد؟ چه تاول‌ها و ورم طحال‌ها و چه نارسایی‌های ریوی دارد؟! ایشان فقط یک کلمه شنیده «شیمیایی» و می‌خواهد از این نمد هم کلاهی برای خود ببافد.

اما جعل عنوان شیمیایی از جعل مدرک دکترا آسان‌تر است: قصه این است که طبق قوانین هر کس که در مناطق جنگی حضور داشته، اگر ادعا کند شیمیایی است، به کمیسیون پزشکی معرفی می‌شود و چون اصل بر تسامح است، معمولاً - ولو شده 5% - درصدی به مدعی تعلق می‌گیرد، چرا که این 5% هیچ حقوقی را برای فرد مدعی متضمن نمی‌شود و برای بنیاد و دولت نیز تکلیفی را ایجاد نمی‌کند. حال اگر فرد مدعی یکی از مسئولین کشور باشد، طبعاً کمیسیون پزشکی بر ادعای او – در حد همان چند درصد فاقد ارزش حقوقی – صحه می‌گذارد؛ چرا که همان‌گونه که آمد، این چند درصد کمترین ارزشی ندارد.

نوباوه در مجلس گفت که شرم دارم سینه‌ام و تاول‌ها را نشان دهم و کردان که اساساً هیچ نشانه‌ای از شیمیایی بودن در جسم خود ندارد، با توجه به سوابق درخشان(!) خود، باید می‌گفت:«شرم دارم که مدرک شیمیایی را نشان دهم»!!! البته من نمی‌دانم ایشان برای همان چند درصد فاقد اعتبار، مدرکی از کمیسیون پزشکی بنیاد دارد، یا حکایت همان لیسانس ادعایی اوست؟! چرا که او دیگر چوپان دروغ‌گویی است که در مدارکی هم که ارائه می‌دهد جای تشکیک است، چه رسد به ادعاهای عجیب و غریبش!

در پایان اشاره کنم مطلع هستم که رئیس جمهور مکتبی، ارزشی و ولایتمدار کشورمان، اکنون تا حدود زیادی به همدلی و اصالت مجلس ایمان آورده است و از دلبستگی گذشته‌ی ایشان نسبت به کردان خبری نیست، اما ایشان شاید در مسندی باشد که هنوز نداند که با اخراج کردان، چه خطر بزرگی از بیخ گوش نظام و دولت و حیثیت اصولگرایان و شخص رئیس جمهور محترم گذشت و آینده این معنا را بیش از این نشان خواهد داد.